İçeriğe geç
Naylon Kumanda

“Bugün sadece masama oturacağım”: Hamdi’nin ilk iş günü

Video, Oynat’a basınca YouTube’dan yüklenir.

  • Yayın: 27 Ekim 2026
  • Süre: 9 dk

Hamdi’nin ilk iş günü. Tek hedefi var: kimseye bulaşmadan masasına oturup işini yapmak. Masası öğlene gelecek; o zamana kadar “beş dakika” danışmadaki boş sandalyeye oturuyor.

Bir kargo imzası, on dört kişilik çay listesi, kurulacak bir yazıcı, yanlışlıkla yapılan bir sunum, pasta masası olan bir masa ve otuz yıllık bir veda. Hepsi aynı gün, hepsi bir “olur”la başlıyor. Köşedeki sayaç her “olur”u sayıyor.

Sana ilk iş gününde kaç unvan verilmişti? “Beş dakikalığına” oturup akşama kalan arkadaşına gönder.

YouTube'da izle

Bu bölümde

  1. 18:00 Nasıl oldu bu?
  2. 09:05 Danışma
  3. 09:40 Çay listesi
  4. 10:30 Yazıcı
  5. 11:15 Sunum
  6. 13:00 Masa
  7. 14:30 İmza ve tur
  8. 16:30 Veda
  9. 18:00 Masam
Hikâyenin metnini oku

Nasıl oldu bu?

Kolumda bir çanta var. Benim değil.

Elimde bir veda kartı var. Ben gitmiyorum.

Kravatım omzumda, çayım buz gibi.

Sabah dokuz.

Hoş geldin Hamdi! Masan öğlene gelecek, kusura bakma.

Olsun, hiç sorun değil!

Şimdilik bir yere ilişiver, olur mu?

Olur.

Kimseye bulaşmadan masama oturup işimi yapacağım.

Mesai altıda biter. Öğlene kadar bir sandalye yeter.

Dokuzu beş geçe. Danışmada boş bir sandalye.

Şuraya beş dakika oturabilir miyim?

Otur tabii! Ben de tam çıkıyordum.

Şu kargoyu imzalar mısın? Ben bir çay alıp geliyorum.

Olur.

İmzaladım. İçinde ne olduğunu sormadım.

Koca bir koli. Üstünde bir ok, bir de bardak resmi.

Sonra telefon çaldı.

Alo? Evet, burası danışma. Yani… şimdilik.

Günaydın! Yeni danışma sen misin?

Yok yok, ben beş dakikalığına buradayım.

Tamam. Benim bir kargom gelecek, gelirse haber ver.

Olur.

Kargo yanımdaydı. Bunu on buçukta anlayacaktım.

Al, sana da aldım. İlk gün, ilk çay!

Çok sağ olun…

Eyvah, muhasebe çağırıyor! Sen biraz bakıver, olur mu?

Olur.

Çay, dudağıma bir santim kalmıştı.

Dokuz kırk. Danışma geri gelmedi.

Toplantı odası on biri çeyrek geçe boş mu?

Boş! Galiba. Yazayım mı?

Yaz yaz. Sağ ol, danışma!

Bana danışma dedi.

Günaydın! Yeni gelen sen misin?

Benim. Masam öğlene gelecek de…

Ay ne güzel. Bizde çay sırası yeninindir!

Olur.

Mutfakta on dört bardak buldum. On dört kişi, on dört ayrı çay.

Bana açık, şekersiz!

Benimki tavşan kanı, iki şeker!

Bana demli, şekersiz!

Bana yarım bardak, ama sıcak olsun!

Evladım, benimki her zamanki.

Her zamanki ne, efendim?

Bir açık, şekersiz, ince belli. Otuz yıldır aynı.

Listenin en altına yazdım. Altını iki kere çizdim.

Listeyi kaybetme, öğleden sonra da lazım!

Olur.

Kaybetmeyeyim diye listeyi bilgisayara geçirdim.

Ekranda boş bir sayfa açıktı. Başlığı: Sunum.

Danışma, buyurun?

On buçuk. On dört çay, tek tepsi, sıfır tecrübe.

Açık, şekersiz. Aferin sana!

Tam kıvamında. Eline sağlık evladım.

Yine sıkıştı! Bu makine benden yaşlı.

Sen kargoyu imzalamıştın, değil mi? Yeni yazıcı o kolide!

Demek kutudaki oydu.

Sen kuruver, ben toplantıya yetişeyim.

Olur.

Hayatımda hiç yazıcı kurmadım. Ama kılavuzda resimler vardı.

Fotokopi ne zaman düzelir?

Yeni çocuk bakıyor, birazdan!

Kravatım her eğildiğimde makineye girmek istedi.

Sen de omzumda dur o zaman!

Çaycı, ikinci tur ne zaman?

Yazıcıdan sonra, hemen geliyor!

Oo, kurmuşsun! Danışmadaki bilgisayara bağla, bir deneme çıktısı al.

Olur.

Bağladım. Ekranda açık olan tek sayfayı yazdırdım.

Yazıcı uzun uzun düşündü. Ben de çayımı aldım.

Isınıyor herhalde!

On biri çeyrek geçe. Yazıcı nihayet ısındı.

Sunumum çıktı mı? Toplantı başlıyor!

Başlık: Sunum. Altında… liste?

Bu senin bilgisayarından mı çıktı?

Evet ama o aslında…

Sunumu sen yapıyorsun demek! Gel, herkes içeride.

Olur…

Toplantı odasında herkes bana baktı. Elimde bir çay listesi vardı.

Buyurun, sizi dinliyoruz.

Şimdi… Üç açık. İki şekersiz.

Bir tavşan kanı, iki şeker. Bir demli, şekersiz.

Bir yarım bardak, ama sıcak olsun.

Net.

Sade.

Rakam yok, grafik yok, kafa karışıklığı yok.

Beni de yazmış, ben şekersizim!

İşte ben buna sunum derim!

Haftaya bütçeyi de böyle anlatsın.

Olur…

Çay listesi sunum oldu. Sunum alkış aldı.

Çayım yine bekledi.

Saat bir. Ve sonunda… masam geldi!

Hamdi, masan geldi! Hayırlı olsun.

Sonunda! Merhaba masam.

Tozunu aldım. Çayımı koydum. Sandalyemi çektim.

Tam oturuyordum ki…

Duydunuz mu? Hocam bugün emekli oluyor!

Otuz yıl! Hemen bir veda partisi lazım!

Dört buçukta, toplantı odasında. Pasta da yolda.

Ama orada pastayı koyacak boş masa yok.

Şu masa bomboş ama.

Hamdi, masanı bir günlüğüne ödünç alsak?

Olur…

Masam geldiği gibi gitti. İki dakika bile benim olmadı.

Bir de veda kartı aldım. Herkes imzalamalı!

Yeni çocuk imza toplasın. Böylece herkesi tanır.

Olur.

Ama Hocam duymasın, sürpriz!

Masa gitti. Elimde bir kart, bir kalem kaldı.

İki buçuk. Masa masa dolaşıp imza topladım.

Ver bakayım. Ay, ağlatacak beni bu kart.

Pardon! Ben bugün başladım, stajyerim.

Bina turunu kim atacak? Bana kimse bir şey göstermedi.

Danışmaya sor, o her şeyi bilir.

Danışma siz misiniz? Bana tur attırır mısınız?

Olur.

Binayı ben de bilmiyordum. Ama herkesin çayını ezberlemiştim.

Burası muhasebe. Bir açık şekersiz, bir orta şekerli.

Bunu da not alayım mı?

Alın alın, çok önemli!

Burası teknik. Tavşan kanı, iki şeker. Yazıcıyı da ben kurdum.

Kaç yıldır buradasınız?

Bugün beşinci saatim.

Çantamı bir saniye tutar mısınız? Not alacağım.

Olur.

Ne saklıyorsun arkanda evladım?

Çay listesi efendim. Sizinki en üstte.

Bak sen! Beni unutmamışsın.

Saat dörde geliyordu. Kartta yer kalmadı. Çanta hâlâ kolumdaydı.

Dört buçuk. Masam toplantı odasında, üstünde pasta.

Geliyor, geliyor! Herkes sussun!

Sürpriz!

Bu ne böyle? Hepsi benim için mi?

Otuz yıl, Hocam. Bu şirketin her kuruşunu sen saydın.

Her sabah ilk o gelirdi, en son o çıkardı.

Yazıcı bozulunca bile önce onu çağırırdık.

Ben sizi bugün tanıdım ama çok sevdim.

Bu kart da hepimizden. Yeni çocuk topladı.

Ben… Ne diyeceğimi bilemedim.

Yeni çocuk… bir şey söylesin.

Herkes bana döndü. Ben bu adamı sabah tanıdım.

Cebimde tek bir kâğıt vardı: Sunum.

Hocam… Otuz yıldır her sabah…

Bir açık. Şekersiz. İnce belli.

Hah! Doğru! Otuz yıldır aynı!

Net!

Sade!

Bundan güzel veda konuşması olmaz.

Buyurun Hocam, tam kıvamında!

Eline sağlık evladım. Otuz yılın en güzel çayı.

Hadi pasta! Hamdi, sen keser misin?

Olur.

Benim çayım yine masada kaldı.

Saat altı. Parti bitti, herkes ceketini aldı.

Çantamı yarın alırım! Tur da yarın devam!

Yazıcıya iyi bak, sana alıştı o.

Çay listesini sakın kaybetme!

Net, sade. Yarın görüşürüz.

Çıkarken danışmayı da kapatırsın, değil mi?

Olur.

Kartı sen sakla evladım. Uğradığımda çayımı sen koyarsın.

Hazır olur, Hocam.

Masan artık senin, Hamdi. İyi akşamlar.

Masamı yerine ittim. Ve sonunda oturdum.

Masamdayım. Kimseye bulaşmadan.

Yarın da erken gel. Sen olmasan…

Çay buz gibi.

…Olur.

Hikâyeler kurgudur. Çizimler ve müzik kanala özeldir. Yorumunu YouTube'da bekliyoruz: senin evde nasıldı?